หลวงปู่บุญฤทธิ์ “ไขปริศนา” หลวงปู่แหวนเหาะได้

Uncategorized

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณปี ๒๕๑๖  ณ จังหวัดเชียงใหม่ ทหารอากาศนายหนึ่งกำลังนำเครื่องบินออกบินตามหน้าที่ปกติ  วันนั้นเป็นวันที่ทัศนวิสัยดี ท้องฟ้าปลอดโปร่ง  แม้จะมีเมฆ แต่นักบินก็สามารถเห็นท้องฟ้าเบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน  เขาบังคับเครื่องบินไปตามเส้นทางปกติ ซึ่งเป็นแนวบินที่พาดผ่านเหนือวัดดอยแม่ปั๋ง ทันใดนั้นเอง เขาต้องตกตะลึง เพราะเบื้องหน้าของตนนั้นปรากฏพระชรารูปหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนก้อนเมฆ ขวางเส้นทางการบินอยู่  แต่ด้วยสัญชาตญาณ เขาจึงบิดคันบังคับหลบไปในทันที  เครื่องบินโฉบผ่านพระรูปนั้นไปอย่างฉิวเฉียด

หลังจากตั้งสติได้ เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองตาฝาดหรือไม่ จึงตัดสินใจขับเครื่องบินย้อนกลับมาอีกครั้ง และนั่นทำให้เขายิ่งตกใจซ้ำสอง เพราะพระชรารูปนั้นยังคงนั่งสงบนิ่งอยู่บนก้อนเมฆเหมือนเดิม  แต่คราวนี้เขาพยายามรักษาระยะห่างของเครื่องเอาไว้ เฝ้ามองพระชรารูปนั้นค่อยๆ หายลับไปในหมู่เมฆ เมื่อนำเครื่องลงจอด เขารีบเข้าไปกราบนมัสการเจ้าคณะเชียงใหม่ ถามท่านว่า ที่เชียงใหม่มีพระองค์ไหนที่แสดงปาฏิหาริย์ได้  ท่านเจ้าคณะบอกว่า เห็นมีอยู่องค์หนึ่งคือ “หลวงปู่แหวน” วัดดอยแม่ปั๋ง ทันทีที่ทราบ เขาจึงรีบตรงไปที่วัดเพื่อพิสูจน์ให้เห็นกับตา  เมื่อไปถึงก็ปรากฏว่า มีผู้คนมากมายมารอพบหลวงปู่แหวนเต็มไปหมด  ปกติแล้ว หลวงปู่แหวนจะไม่ยอมออกมาพบปะใครง่ายๆ ด้วยความที่ท่านเป็นพระที่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องและหนีคนตามอุปนิสัยเดิม  ท่านจะออกมาจากห้องก็เฉพาะเวลาฉันเช้าและเจริญพระพุทธมนต์เท่านั้น

นายทหารคนนี้ไปถึงวัดในตอนเช้า เหลือเชื่อว่าเป็นเวลาที่หลวงปู่แหวนออกจากห้องมาฉันเช้าพอดี และเมื่อเห็นท่าน นายทหารก็ถึงกับตกตะลึงซ้ำสาม เพราะหลวงปู่แหวนที่เขาเห็นอยู่ตรงหน้าก็คือพระชราที่เขาเห็นนั่งอยู่บนก้อนเมฆนั่นเอง

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ นั้นเป็นที่รู้จักกันในหมู่พระวิปัสสนาจารย์ว่า ท่านเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต เป็นพระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ และเป็นพระอรหันต์  แต่สิ่งที่ทำให้หลวงปู่แหวนเป็นที่รู้จักกันทั้งประเทศนั้นหาใช่วัตรปฏิบัติในทางธรรมของท่านไม่ หากแต่เป็นเรื่องของ “ปาฏิหาริย์” และนับตั้งแต่มีการโจษขานเล่าลือกันว่า หลวงปู่แหวนมีปาฏิหาริย์หลายอย่าง ปาฏิหาริย์ที่กลายเป็นกรณีคลาสสิกที่สุดกรณีหนึ่งก็คือ “กรณีหลวงปู่แหวนเหาะได้” นั่นเอง

 สำหรับที่มาของ พระอรหันต์เหาะได้นั้น หลวงปู่บุญฤทธิ์ เล่าไว้ในหนังสือ “เสียงจากปากเกร็ด” ว่า ครั้งมีกิจเดินทางไปต่างประเทศ เคยไปกราบนมัสการลาหลวงปู่แหวนที่ดอยแม่ปั๋ง วันนั้นหลวงปู่แหวนไม่ได้ออกไปบิณฑบาต เช้าวันนั้น เขามาก่อไฟถวายก็เดินตามท่านไปใต้ต้นไม้ใหญ่

ท่านเล่าว่า… วันหนึ่งท่านเดินมาทางนั้น เทวดาบนต้นไม้ลงมากราบหลวงปู่แหวน หลวงปู่แหวนท่านเมตตาเล่าให้ฟัง กระแสจิตที่องค์หลวงปู่แหวนแผ่เมตตาให้เทวดา รุกขเทวดานั้น ก็เกิดไปกระทบเอานักบิน พอดีมีเครื่องบินบินผ่าน… ตั้งแต่นั้น ทหารอากาศก็ติดตามจากแผนที่จนพบองค์หลวงปู่แหวน คนเข้าใจกันว่าหลวงปู่แหวนเหาะไปอยู่ตรงหน้าเรือบิน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *